अँगना निपैते हौ दीनानाथ,
हाथ फोँका भेल ।
गहबर निपैते हौ दीनानाथ,
ठेला पड़ि गेल ।
तइयो नै छोड़ैलहक हौ दीनानाथ,
बँझिनिया पद नाम ।
सासु मोरा मारइ हौ दीनानाथ,
ननदी पढ़ू गारि ।
गोतनी उलहन मे हौ दीनानाथ,
सहलो ने जाइ ।
सासु के गारि गे बाँझिन,
गंगा बहि गेल ।
ननदी के गारि गे बाँझिन,
दिन दुइ-चारि ।
गोतनी उलहनमा गे अबला,
देबौ हम छोड़ाइ ।
सातहि पुत्र तोरा देबौ,
एक लेबौ छिन ।
देबा के तऽ दिहक हौ दीनानाथ,
छिनी जुनि लेब ।
बाँझिन पद छुटतइ हौ दीनानाथ,
मरुछिया पद नाम ।
जाबे हम जीबइ हौ दीनानाथ,
ताबे गुण गाएब ।
देब के दिहऽ हौ दीनानाथ,
छिन जुनि लेब ।